مــی و معشـــوقـــه و مُطــــرب چـــو مــــرا یـــار شـــونـــد // درد و انــــــــدوه و غمـــــــم جملگــــــی از کـــار شـــونـــد // از نــــوائــی کــــه بــــرآری ، بــــه خـــدا مُطــــرب عشـــق // خُفتگــــان ، بـــی خبــــــران یکســـــره بیــــــدار شـــونـــد // جملــــه

بپُـــرسیـــدم مــن از غـــم بـــا صـداقـت کـه غیــر از غـم ثمــر داری بـه بـاغـت؟ بگفتـــــا بـــاغبــــان غـــــم تـــوئی تـــو چه میجوئی از این پُُرسش چه حاجت؟ (( رضوان الوندی ))

چــون سمــاور در عــروسـی و عــزا آتـش بـــدل هستـــم چــــرا ؟ پـــاک و طــاهـــر همچــو گُـل از خــود خِجــل هستـــم چــــرا ؟ نقـش غـــم بـــــرجستــــه گشتــه در گلیـــم بختـَـــم از روز ازل // در دیـار خود غـریـب و بی کس و بی آب و گِل هستــم چــــرا ؟ (( رضوان الوندی ))

از حقیقـت می گُــــریــــزیــــم و مجــازی می شــویــم // بهــر هــر محکمــه ای حــاکــم و قــاضی می شــویــم // ظلــم را تقــدیــــر و قسمـت بهـــر خــود معنـــا کنیـــم // علـــم را کـــرده رهـــا بــا جهـــل راضــی می شــویــم // نکتــــه دانـــان را بکــــوبیـــــم و

ســلام ای غــم ســلام ای مــونـس شبهــای تــارم // ســلام ای هــم دَمَـم ای بــا وفـــا ای کــولــه بـــارم // بــدنیــا چــون نهــــادم پـــا گشــودی بهــرم آغــوش // تـــو ای بهتـــــر ز اقــــوام و همـــه ایـــل و تبــــارم // جُـدا هـرگـز نگشتی لحظــه ای از مـن تـــو ای غــم // غــم ای ثــ