( سا قی )

آمــدم ساقی جـواب رَد مَــده بــر

این گــدا //

رحم کُن بر این خراب ؛ لطفی نما

بهــر خدا //

مـرحَمت بنما پناهـم ده مَـران من

را ز دَر //

من نـدارم غیـر تـو امشب پنـاهی

سـاقــیـا //

بـا چـنـان شـوقی بــرفتــم سوی

دلدارم ولــی //

با رقیبـم بـود و بر من هم نکرد او

اعتنـــا ء //

بـا خدا گفتـم نیـازم را ولیکن شد

عیــــان //

صبـر من با ساعت و صبـر خـدا با

قـــرنهـــا //

یک پنــاه امشب بــرایم مـانـده و

آن هم تــویــی //

لَطف کَن با جَرعه ای بهبود بخش

حال مــرا //

گر برانی از دَرَت امشب کُجا خوام

شُـدَن !؟ //

گـو چـه کس حـال خَــرابم را کُنـد

ساقی دَوا !؟ //

باز کُن در را من آن مهمان دیـرین

تـــوأم //

ساعتی بنشینـم آنگه پَــر کِشَم

تـا کبـــریـا //

گــر نـداری می بـده دُردی که بـا

آن هم خوشَم //

دُردیَت را سَر کِشَـم بـا رِقبَتَـم تـا

انتهـــا //

بـاز کَن در را که غـم زد زخمه بـر

تـار دلـم //

بـاز کُـن چـون غیـــر غــم از کس

ندیدم من وفا //

باز کُن ساقی که گر راهم ندادی

در سَـــرا //

می کُنی فــردا نظاره جسـم بی

جــان مَــرا //

( رضوان الوندی )